قالب وردپرس قالب وردپرس آموزش وردپرس قالب فروشگاهی وردپرس وردپرس

راهکارهای ارتباط مؤثر با کودکان

راهکارهای ارتباط مؤثر با کودکان

“چون ‌که با کودک سرو کارت فتاد”

این مقاله در روزنامه وقایع استان به چاپ رسیده است.

رضا حیدری؛ نویسنده و مشاور

 

برقراری ارتباط با کودکان پیچیدگی‌های خاص خودش را دارد. مدل فکر کردن و عمل کودکان متفاوت از بزرگ‌سالان است و همین عاملی است که سبب می‌شود مانتوانیم به‌راحتی بزرگ‌سالان با کودکان ارتباط برقرار کنیم.

بسیاری از والدین امروزه با این مشکل دست‌وپنجه نرم می‌کنند و خیلی‌ها هم از اینکه نمی‌توانند با کودکان خود ارتباط برقرار کنند شکوه داشته و به‌نوعی درمانده شده‌اند.

در این مقاله قصد داریم تکنیک‌هایی جهت برقراری ارتباط با کودکان را مطرح کنیم تا بهتر و راحت‌تر بتوانید با کودکانتان ارتباط برقرار سازید.

راهکارهای ارتباط مؤثر با کودکان

با دقت گوش کنید

 وقتی کودکتان با شما صحبت می‌کند باید به چهره او نگاه کنید و با تمام وجود گوش کنید. شاید علت اینکه خداوند به ما دو گوش و یک‌زبان داده است همین باشد که دو برابر مدت‌زمانی که حرف می‌زنیم را به گوش دادن اختصاص دهیم.

برخی پدر مادرها وقتی فرزندانشان با آن‌ها صحبت می‌کند به تلویزیون نگاه می‌کنند وهمان جمله‌ی معروف را به کار می‌برند: بگو گوشم با تواِ.

گاهی اوقات کودک به دنبال جواب نیست و فقط می‌خواهد کسی باشد و به حرف‌های او گوش کند.

شنونده فعال بودن در برابر کودک سبب می‌شود او بهتر و بیشتر حرف‌هایی که در دل دارد را به ما بگوید و همین خود افشاگری کودک می‌تواند بسیاری از مشکلات و اختلافات را در گفتگو با آن‌ها حل کند.

استفاده از کلمات تصدیقی

 وقتی کودک با شما صحبت می‌کند از کلمات تصدیقی مانند آها ٬ اوهوم٬ آره ٬ خوب٬ آفرین و… استفاده کنید.

استفاده از این کلمات سبب می‌شود کودک به‌خوبی احساسات خود را بروز داده و شما به واسطه‌ی آن به افکار کودک خود پی ببرید و بهتر بتوانید مشکلات را یافته و آن‌ها را حل کنید.

این کلمات در مکالمه با بزرگ‌سالان نیز مفید است. وقتی شما از این کلمات استفاده می‌کنید نشان می‌دهید که به‌طور کامل به حرف‌های کسی که با شما صحبت می‌کند گوش می‌کنید.

این کار حس خوبی را در طرف مقابل شما ایجاد می‌کند و سبب بهبود روابط شما با دیگران می‌شود. بیان این کلمات به معنای تصدیق حرف‌های کودک نیست بلکه صرفاً ابزاری است که نشان دهید به او گوش می‌دهیم.

پند دادن ممنوع

 وقتی کودک مشکلی دارد و برای حل آن با شما صحبت می‌کند فقط کافی است به‌طور کامل به حرف‌هایش گوش کنید. به هنگام صحبت کردن کودک از پند و اندرز پرهیز کنید.

پند دادن برای زمانی است که کودک آمادگی لازم را برای شنیدن آن داشته باشد. طبیعی است که این آمادگی در ابتدای صحبت و هنگامی‌که هیجان بالایی در کودک وجود دارد امکان‌پذیر نیست.

کودکان از نصیحت شنیدن خوششان نمی‌آید و اگر گاهی لازم است آن‌ها را نصیحت‌کنیم شاید بهتر باشد به شیوه‌ی غیرمستقیم این کار را انجام دهید.

می‌توانید از طریق قصه گفتن این کار را انجام دهید به این صورت که در قصه‌ی خود خطاب به شخصیت اصلی قصه بگویید که چه‌کارهایی درست است و چه‌کارهایی درست نیست.

کودکان به علت ارتباط خوبی که با شخصیت قصه برقرار می کنند از کارهای او الگو برداری می کنند.

انکار احساسات ممنوع

 نترس٬گریه نکن٬ناراحت نباش٬و… این‌ها جملاتی است که سبب بدتر شدن اوضاع می‌شود. وقتی کودک گریه می‌کند اجازه دهید این کار را انجام دهد زیرا هیجانی در او وجود دارد که باید تخلیه شود و گریه کردن یکی از راه‌ها برای تخلیه این انرژی است.

ناراحتی ٬ ترس ٬نگرانی و… هم به همین شکل. کودک برای گم کردن اسباب‌بازی موردعلاقه‌اش ناراحت است و شما به‌جای درک احساس او در جواب می‌گویید ناراحت نباش یه اسباب‌بازی که ناراحت شدن نداره و یا می‌گویید تو دیگه بزرگ شدی گریه نکن.

از این به بعد سعی کنید احساسات کودکان را انکار نکرده و با پذیرش آن‌ها رابطه خود و فرزندانتان را بهبود ببخشید.می‌توانید این‌گونه این کار را انجام دهید: می دونم که ناراحتی ، گم کردن عروسک به اون خوشگلی واقعاً هم ناراحتی داره.

 اتهام زدن ممنوع

در گفت‌وگو با کودکان به‌خصوص زمانی که کودکی خطایی را مرتکب می‌شود هیچ‌گاه به او تهمت نزنید. کودک شما می‌خواهد در چیدن سفره شام به شما کمک کند اما به دلیل ناتوانی کودکانه‌اش مقداری از غذا را روی فرش می‌ریزد.

به شما حق می‌دهم که عصبانی شوید اما کودک شما این کار را عمداً انجام نداده است بلکه به علت سنگینی ظروف که شاید مقصر آن خودتان باشید این اتفاق رخ‌داده است.

در اینجا کمی ناراحتی برای اینکه کودکتان متوجه شود باید بیشتر حواسش را جمع کند لازم است؛ اما استفاده از جملاتی مانند این به‌نوعی اتهام زنی به کودک محسوب شده و مطلوب نیست: چرا این‌قدر دست‌وپا چلفتی شدی؟ تو نمی‌تونی یه کارو درست انجام بدی؟ هیچ معلوم است چت شده؟

منطقی یا احساسی

 گاهی اوقات در ارتباط برقرار کردن با کودکان باید دنیای آنان را درک کرده و کاملاً احساسی برخورد کنید. اگر این جملات را به کار می‌برید نشان می‌دهد که شما منطقی با کودکتان صحبت می‌کنید و باید روش خود را تغییر دهید.

باید این غذا رو بخوری چون برات خوبه٬بچه‌بازی در نیار٬این‌قدر گریه نکن و… . به‌جای این جملات سعی کنید احساسات کودک را درک کرده و آن‌ها را بپذیرید. اگر هم ناچار هستید که جمله‌ای را بگویید که کاملاً منطقی است سعی کنید کمی احساس را چاشنی کارکنید.

تهدید کردن

 اگه یه بار دیگه دست به این گلدون بزنی! حواست رو جمع کن باز چایی رو نریزی! اگه یه بار دیگه این‌جوری غذا بخوری! این جملات برای کودک تهدید به شمار می‌آید و استفاده از آن‌ها نه‌تنها مفید و کارساز نیست بلکه به‌نوعی سبب می‌شود که کودک اعتمادبه‌نفس خود را ازدست‌داده و نتواند هیچ کاری را به‌درستی انجام دهد.

کاری کنید که کودکتان خودش تصمیم بگیرد که کاری را انجام دهد یا انجام ندهد. اگر کودک به‌صورت درونی به‌درستی یا نادرستی انجام یک کار پی ببرد در آینده حتی زمانی که نظارت شما وجود نداشته باشد او کار درست را انجام می‌دهد.

مقایسه کردن

 یه ذره از داداش بزرگت یاد بگیر! ببین پسر عموت چقدر درسش خوبه! والدین گرامی هرکسی را بهر کاری ساخته‌اند و هر کودکی هم استعداد خاصی دارد.

وقتی کودکتان را دائماً با دیگر کودکان مقایسه می‌کنید یعنی استعداد و توانایی آنان را نادیده می‌گیرید. این کار شما مثل این است که از یک چنگال بخواهید برای ماست خوردن استفاده کنید.

خنده‌دار است نیست؟ اما بسیاری از والدین همین کار را انجام می‌دهند. کودکشان به هنر علاقه‌مند‌است اما به اصرار او را در کلاس‌های ریاضی ثبت‌نام می‌کنند. این کار به‌شدت به کوک آسیب می‌زند و باعث می‌شود همیشه کارهایی را انجام دهد که از آن‌ها لذتی نمی‌برد.

اگر کودک شما از کاری لذت نمی‌برد نمی‌توان انتظار موفقیت در آن کار را از او داشت.

مسخره کردن

 به‌هیچ‌وجه به اشتباهات کودک نخندید. کودکی که کفش‌هایش را اشتباه می‌پوشد به‌این‌علت است که هنوز در این کار مهارت لازم را ندارد.

وقتی به او می‌خندید به اعتمادبه‌نفس او آسیب وارده کرده و سبب می‌شوید هیچ‌گاه نتواند کارهایش را به‌تنهایی و به‌درستی انجام دهد.

البته می‌توانید کمی شوخی کرده و باروحیه طنز اشتباهاتش را به او گوشزد کنید اما باید مراقب باشید تبدیل به تمسخر نشود. به کودک اجازه دهید که کارهای شخصی اش را خودش انجام دهد در این مسیر حتی اگر اشتباهی هم از او سر بزند نباید به او انتقاد کنید.

کودکانی که کارهایشان را خودشان انجام می‌دهند در آینده افرادی مستقل شده و بهتر از عهده مشکلات زندگی‌شان برمی‌آیند.

درباره ی رضا حیدری

مطلب پیشنهادی

کمال گرایی آفت حال خوش – روزنامه اعتماد

کمال‌گرایی آفت حال خوش رضاحیدری – روانشناس مثبت‌گرا این مطلب در روزنامه اعتماد چاپ شده …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

محصول شما به سبد خرید افزوده شد رد کردن